In gesprek met Quinten Selhorst, de man die het Nederlandse straatbeeld veranderde

Geert van der Klugt
In 2016 zeggen Quinten Selhorst en Maarten Poot hun baan op. Een jaar later rijden de eerste felyx-deelscooters in Amsterdam. Klanten downloaden een app, krijgen een overzicht van dichtstbijzijnde elektrische scooters, maken een keuze en zijn op weg. Noem het ‘individueel openbaar vervoer’. Een werelds idee - en wereldse uitvoering, weten we vier jaar later. Felyx is de schoenen van een veelbelovende startup ontgroeid. Het bedrijf telt meer dan 100 medewerkers, veranderde het Nederlandse straatbeeld en maakt aanstalten om Europa te veroveren. Medeoprichter Quinten Selhorst groeide van snelle starter naar broodheer. Zijn groene scooters ken je, de man die het waarmaakte niet. Daar brengen we verandering in. Selhorst is een Eindbaaz. Dít is waarom.

Ongeveer de helft van werkend Nederland zit thuis. Onregelmatige werkritmes zijn veelvoorkomend, maar Quinten Selhorst is fit. Ook om 10:00 ‘s ochtends, het moment van ons gesprek. Niet de eerste meeting van zijn dagen zeker niet de laatste. Wat dat betreft heeft de crisis weinig verandert. De 33-jarige ondernemer spreekt met eenzelfde energie als vóór maart 2020. Bedrijfsdoelstellingen blijven ambitieus, personeel wordt op hoog tempo aangenomen en de groene deelscooters rijden nog altijd.

Voor felyx bleef de impact beperkt. Makkelijk was het daarentegen niet. “Begin je een onderneming, dan vertelt niemand je om voorzorgsmaatregelen te nemen voor het geval dat er een pandemie plaatsvindt”, vertelt Quinten.

“Aanvankelijk omzetverlies was groots. Reizen er minder mensen naar naar werk, de sportclub of het terras, dan rijden er minder mensen op deelscooters. De druk voel je. Tijden waren onzeker. Toch doe je er alles aan om rustig en pragmatisch te blijven denken.”

“In maart 2020 werkten we tot diep in de nacht om te bepalen wat we konden met de middelen die we hadden. Hoe lang gaat het duren? Welke investeringen beperken we? Werven we personeel of zetten we een stap terug? Je stelt vragen, overweegt antwoorden en maakt een plan. Dat plan is gelukkig goed uitgekomen.”

‘Goed uitgekomen’ is wat ons betreft zacht uitgedrukt. Ieder van de 100 medewerkers waarmee felyx 2020 inging is behouden. Tel je daarbij op dat het bedrijf in januari 2021 een recordinvestering van € 24 miljoen ontving, dan begrijp je het plaatje. Felyx’ aanhoudende groei is nooit aan toeval overgelaten.

Quinten Selhorst en Maarten Poot. Artikel vervolgt onder de afbeelding.

Het begin

De keuze om in 2017 in Amsterdam te beginnen was economisch. Zelf stamt Quinten uit Almelo. Via zijn vader, eigenaar van een textielgroothandel, maakte hij kennis met ondernemerschap.

Quinten: “Op jonge leeftijd begreep ik dat je de deur niet achter je dicht kan doen wanneer je weggaat. Ik werkte in de winkel, sprak met de klanten en wilde hetzelfde. Het zaadje is heel vroeg geplant.”

Met dat zaadje ging een begrip gepaard. Quinten had bagage nodig. Hij wilde een duizendpoot worden, diverse competenties ontwikkelen en aan de voorwaarden van succesvol ondernemerschap voldoen. Daar hoorde een vroege bedrijfsstart niet bij. Het VWO rondde Quinten netjes af, nauw gevolgd door internationale bedrijfskunde, “de meest brede studie die ik kon bedenken.”

Zijn twee masters dienden als springplank voor een startersfunctie als consultant. Drieënhalf jaar lang tackelde hij bedrijfsuitdagingen en -oplossingen. Tot begin 2016, het jaar waarin hij samen met Maarten Poot op het concept van deelmobiliteit stuitte.

Het idee begon te kriebelen. Quinten en Maarten zegden hun banen op. Een jaar later reden de eerste felyx-scooters in Amsterdam. Vandaag de dag spreken we van een miljoenenbedrijf.

Onderstreep je gebreken

Quintens achtergrond is niet uniek. Genoeg ambitieuze ondernemers leren het vak vroeg kennen, verzamelen de juiste bagage en zetten in op een baanbrekend idee. Weinigen kunnen daarentegen terugblikken op de gigantische groei die felyx onderging. Wat maakt het verschil?

“Ik leg de lat hoog - voor mezelf én anderen”, vertelt Quinten. “Een deel van mijn skillset, waaronder doorzettingsvermogen, kreeg ik van huis uit mee. Tegelijkertijd kan geen enkele achtergrond je op alle verwachtingen voorbereiden.”

“Leidinggeven moest ik leren. Verantwoordelijkheid voor 100 man is heel wat anders dan de kleine projectteams die ik als consultant of student stuurde. Collega’s waar ik momenteel mee werk hebben geregeld veel meer ervaring met een vakgebied dan ik. Toch zal je moeten sturen. De vraag is hoe.”

“De juiste vragen stellen - en in huis halen wat je nodig hebt - is de sleutel tot succes. Persoonlijke ontwikkeling stopt niet na een opleiding.”

“Ik probeer continu in te schatten wat er bij een volgende mijlpaal komt kijken. Aan de hand daarvan weet ik wat ik persoonlijk moet zien aan te vullen. Of je nu wilt werven, herstructureren of financieren: soms heb je de benodigde ervaring in huis, soms niet. Niemand kan alles, dus vul je het team voortdurend aan.”

“Bij de plannen van vorig jaar kwam bijvoorbeeld behoorlijk wat groeikapitaal kijken. Je realiseert je dat je onderhandelingen in moet om investeerders te bereiken. Is het een nieuw onderwerp, dan neem je alle mogelijke informatie tot je. Lees boeken, praat met jouw netwerk of schakel een adviseur in. Een half jaar later ben je vaardig genoeg om de doelstelling te bereiken.”

“Qua leiderschap leerde ik dat je mensen niet moet vertellen wat zij precies moeten doen. Zij moeten jou vertellen wat zij vinden dat er gedaan moet worden om een doelstelling te bereiken. In mijn ervaring dien je medewerkers vrij te laten in de weg daarnaartoe. Aangezien ik zicht heb op alle informatie die bijdraagt aan een overweging, is het mijn taak om die informatie over te brengen. Wordt alle informatie gebruikt, dan geef je groen licht. Zo niet, dan stuur je bij.”

“Onderaan de streep dien je jezelf te kennen. Competenties ken ik net zo goed als gebreken. Zwakke punten onderstreep en verbeter ik.”

Van 0 naar 100

Tussen 2016 en 2017 weet een 30-jarige Quinten Selhorst € 1,1 miljoen aan financiering op te halen voor een eerste uitrol in Amsterdam. Vier jaar later zijn het aantal scooters én medewerkers vertienvoudigd. Druk groeit mee.

“We begonnen met vier man. Maarten, ik en twee stagiaires. De dagen vulden we met het maken of vervangen van elektrische batterijen, klantenservice en alles waar een eerste uitrol mee gepaard gaat. Het begin voelt familiaal. Je begint te groeien - en bent plotseling broodheer van tientallen gezinnen. Belangen worden groter, dus moet je moet professionaliseren. Hoe groter we worden, hoe meer waarde ik aan keuzes hecht.”

Het veldwerk mist Quinten niet. Mede omdat hij nog altijd regelmatig meedraait met de inmiddels uitgebreide afdelingen.

“Soms schuif ik aan bij de klantenservice. Of loop ik mee met een monteur. Ook organiseren we regelmatige skip meetings, waarbij we een willekeurige collega uitnodigen om te praten en koffie te drinken. Zo houd je contact. Enorm belangrijk, want anders verlies je ‘feeling’ met het bedrijf.”

De toekomst

Vragen we Quinten naar het punt waarop felyx zich over twaalf maanden bevindt, dan is zijn antwoord resoluut. Felyx breidt uit. Brussel was een begin. Binnenkort vind je de groene, elektrische deelscooters in diverse Europese steden. De Nederlandse dienstverlening ontwikkelt gelijktijdig door. Woon je in Amsterdam, Rotterdam of Den Haag, dan zit je nog altijd binnen twee minuten op een duurzame deelscooter

afbeelding van Geert van der Klugt

Geert van der Klugt | Redacteur

Bekijk alle artikelen van Geert