Levert het te star vastleggen van de betekenis ervan niet een aantal beperkingen op? De aardigheid van innovatie is in mijn optiek dat er geen beperkingen zijn. Innovatie betekent denken zonder grenzen en daaraan mag iedereen weer een eigen betekenis geven.
Soms vraag ik me wel eens af of we dit in Nederland wel in voldoende mate doen, dat denken zonder grenzen. Gunnen we het onszelf om naar alle opties te kijken en alle mogelijkheden n voor n af te gaan, of zijn we toch geneigd om ons te laten beperken door vastgeroeste gewoontes en achterhaalde tradities? Ik heb wel eens het idee dat het laatste in ons land teveel gebeurt. Dat heeft deels te maken met een soort Nederlandse voorzichtigheid die we toch maar moeilijk kwijt lijken te raken. Men wordt toch nog vaak onrustig van de gedachte aan op handen zijnde veranderingen en hecht aan het oude. Helaas heeft dat soms desastreuze gevolgen. Hoewel we in Nederland nog niet afstevenen op een ramp, zijn er terreinen waarop we langzamerhand toch enig risico lopen. Een voorbeeld is ons mobiliteitsprobleem: een goed voorbeeld van een situatie waarbij we te lang hebben getracht zaken bij het oude te laten en de ogen hebben gesloten voor de realiteit.
We zijn op dit gebied echter nog niet verloren, integendeel. Wat er nodig is? Open staan voor bestaande en nieuwe oplossingen. Open staan voor verandering. Denken zonder grenzen.
| Over de auteur |
 |
