Deadline EUDR verschoven: waar staan we in 2026?

De EUDR, of EU Ontbossingsverordening, moest bedrijven dwingen om ontbossing écht uit de keten te halen. De wet verbiedt het inbrengen (of exporteren) van grondstoffen en producten op de Europese markt, tenzij ze ontbossingsvrij zijn, legaal geproduceerd zijn volgens de wetgeving van het productieland, én zijn afgedekt met een due diligence statement (DDS) in het EU-informatiesysteem.

In eerste instantie stond de deadline van de EUDR voor grote bedrijven op 31 december 2025. Middelgrote en kleinere bedrijven kregen tot juni van dit jaar. Maar deze deadline is verplaatst, liet de Europese Commissie weten.

Waarom is de deadline voor EUDR verplaatst?

De kern van de uitleg vanuit Brussel is opvallend consistent: bedrijven en toezichthouders waren (nog) niet klaar, en vooral de praktische uitvoering piepte en kraakte. De Europese Raad noemt expliciet zorgen over administratieve lasten en de gereedheid van het IT-systeem dat nodig is voor het functioneren van de EUDR. Zeker dat tweede punt is belangrijk.

Zonder stabiel informatiesysteem kun je als bedrijf je DDS niet betrouwbaar indienen, en kunnen autoriteiten niet handhaven. In de berichtgeving rond de tweede vertraging werd zelfs gewezen op risico’s op overbelasting/bottlenecks in de data-verwerking richting de deadline.

Niet alleen uitstel: ook vereenvoudigingen

Bij de laatste wijziging is het niet gebleven bij “later beginnen”. Er kwamen ook inhoudelijke aanpassingen die de administratie moeten verlichten, zoals:
 

• Gedrukte producten (boeken, kranten, etc.) zijn uit de scope gehaald, omdat het ontbossingsrisico relatief beperkt wordt geacht.
• De regelgeving schuift met rollen: “downstream operators” en downstream traders hoeven in bepaalde gevallen niet opnieuw due diligence statements in te dienen, maar moeten wél referentienummers kunnen doorgeven/bewaren.
• De Europese Commissie moet bovendien een “simplification review” opleveren (rapport uiterlijk 30 april 2026).

Kort gezegd: de EU probeert tegelijk tijd te kopen én de uitvoerbaarheid te verbeteren, zonder het hoofddoel (minder EU-bijdrage aan wereldwijde ontbossing) los te laten.

Even ademhalen, of juist nu versnellen?

Uitstel voelt als lucht, maar strategisch is het een valkuil om achterover te leunen. Twee redenen:

Allereerst zijn de verplichtingen zijn niet verdwenen. De kern (traceerbaarheid, risicobeoordeling, DDS) blijft overeind. Daarnaast kost ketenwerk tijd. Geolocatie, leveranciersdata, contracten, IT-koppelingen, governance: dat regel je niet in het laatste kwartaal. We gaven al eerder een lijst met tips om de deadline te halen, die nu nog steeds relevant is - de deadline is er immers nog steeds. Hieronder zetten we de belangrijkste punten nog op een rijtje,

Praktische checklist: dit kun je nu al doen

Wil je voorkomen dat EUDR straks een last-minute crisis wordt (met geblokkeerde goederen, boetes en reputatieschade)? Dit zijn de stappen die je nú kunt zetten:

1) Breng je scope in kaart

Welke producten/grondstoffen koop, importeer of verwerk je die onder EUDR vallen? Welke leveranciers en landen zijn betrokken?

2) Richt je datastroom in (incl. geolocatie)

Welke data ontbreekt nog bij leveranciers?  Hoe verzamel je percelen/geolocatie op een werkbare manier? En wrie valideert die informatie intern?

3) Ontwerp je due diligence-proces

EUDR is geen “PDF-tje in de map”, maar een proces: risico’s identificeren, beoordelen, mitigeren en vastleggen, plus het indienen van de verklaring via het EU-informatiesysteem.

4) Maak het een ketenproject, geen compliance-silo

Procurement, legal, IT, sustainability en logistiek moeten samenwerken. In de praktijk helpt het om EUDR te koppelen aan bredere ketentransparantie en ESG-doelen. Baaz ging daar eerder op in bij het thema “duurzaamheidsregels als doolhof” — en hoe je daar als organisatie toch grip op krijgt.

5) Automatiseer waar het pijn doet

Zeker bij veel leveranciers of veel SKU’s wil je data niet via spreadsheets blijven rondpompen. Denk aan ketenplatformen, datahubs en slimme validatie. (Zie ook Baaz over duurzame toeleveringsketens met data en AI.)

De inhoud blijft

De EU heeft de deadline voor de EUDR met een jaar opgeschoven, naar 30 december 2026 (met voor kleinere partijen vaak 30 juni 2027). Maar de inhoudelijke lat blijft: ontbossingsvrij, legaal en aantoonbaar.

Wie het nu pragmatisch aanpakt door de scope te bepalen, data te organiseren, processen in te richten en IT op orde krijgen, maakt van EUDR minder “regeldruk” en meer ketenvoordeel: betere leveranciersrelaties, minder verrassingen, en een supply chain die ook bij klanten en financiers geloofwaardiger is.