Review: Hyundai i40 1.7 CRDi Business Edition

steven
Met de i40 wil Hyundai de zakelijke leasemarkt gaan veroveren. Een geslaagde poging?

De Nederlandse leaserijder is behoorlijk verwend. Vooral de Duitse premium-merken vinden gretig aftrek in ons land. Het nadeel van deze merken is dat je vaak diep in de buidel moet tasten, zeker als je je wagen wilt aankleden met de nieuwste snufjes. Bovendien staan de middenklassers niet bekend om hun zeeën van ruimte, met name op de achterbank.

Hyundai slaat met de i40 duidelijk een andere weg in. Op hun nieuwste zakelijke sedan is de graag gehoorde Nederlandse uitspraak ‘veel voor weinig’ meer van toepassing. Maar bij dergelijke uitspraken volgen er vaak kleine lettertjes of een addertje onder het gras. Is dat bij de Hyundai ook zo of kunnen de Koreanen werkelijk voldoen aan deze term?

Het model dat wij testen is de meest zakelijk versie van de i40. Het is een sedan-uitvoering met een 1.7-liter dieselmotor die ook na 1 juli nog goed is voor twintig procent bijtelling. Bovendien is hij aangekleed als zogenoemde Business Edition, een zakelijk voordeelpakket met een aantal leuke extra’s.

i40 Blue

Door dit nieuwe typeplaatje weet je dat je met een zuinige uitvoering te maken hebt.

Europese lijnen

De buitenkant van de Hyundai oogt vooral erg Europees. Hyundai heeft goed naar zijn naaste concurrenten gekeken. Dit maakt het design niet erg origineel, maar je hoeft je er als leaserijder zeker niet voor te schamen. Alleen de vorm van de grille verraadt eigenlijk dat we met een Hyundai te maken hebben, deze vind je namelijk ook terug op hun andere modellen.

De lange gestroomlijnde koets van de i40 oogt vrij sportief. Ook de imposante voorbumper, geblindeerde achterruiten en dubbele uitlaten aan de achterkant dragen hier aan bij. Dat laatste vinden we wel wat overdreven, zoiets verwacht je bij een topversie met een zescilinder, niet bij een zuinige 1,7-liter dieselmotor met 116 pk. Geheel volgens de laatste trend heeft de i40 led-dagrijverlichting in de koplampen en led-verlichting aan de achterkant. Verder heeft de i40 een erg ruime kofferbak, die in de sedan-uitvoering een vrij kleine opening heeft. Bezitters van honden of Ikea-gangers doen er daarom verstandiger aan te kiezen voor de Cross Wagon-uitvoering.

De ruime buitenmaten zie je gelukkig ook terug in het interieur. Niet alleen voorin is de i40 erg ruim, ook op de achterbank is het prima toeven. Zelfs als je vrij lang bent heb je meer dan genoeg beenruimte, wel is de hoofdruimte wat beperkter door de aflopende daklijn van de sedan. Wat onderuit gaan zitten is dus het devies.

Net als de buitenkant is ook het interieur naar Europese standaarden getild. Het echte premiumgevoel ontbreekt, maar het steekt allemaal prima in elkaar. Centraal punt is de middenconsole met groot kleurenaanraakscherm, waarmee je het navigatiesysteem bedient en beelden bekijkt van de achteruitrijcamera, allemaal standaard op onze Business Edition. Bovendien is er een usb- en auxaansluiting voor het aankoppelen van een iPod/iPhone of mp3-speler, die vervolgens via het touchscreen te bedienen is.

Het zwarte interieur van onze test-i40 wordt opgeleukt met aluminiumsierstrips en pianolakpanelen, wat ons betreft een geslaagde keuze. De stoelen zitten stevig en geven voldoende zijdelingse  steun. Ze zijn geheel naar smaak in te stellen al vinden wij de laagste stand nog niet laag genoeg. Ook het stuurwiel heeft meerdere standen en voelt prettig aan. Het is niet te groot of te dik en biedt plaats aan verschillende knoppen voor het bedienen van de radio en de carkit. Ook de ontwerper van het instrumentarium verdient een compliment. De klokken zien er niet alleen erg mooi uit, maar zijn bovendien prima afleesbaar. Ondanks dat ze je veel informatie geven wordt het nergens rommelig.

i40 interieur

De middenconsole met beelden van de achteruitrijcamera.

De weg op

Maar goed, tijd om de motor te starten en met de i40 te gaan rijden. De motor start je zoals bij veel moderne auto’s met een druk op de knop. De sleutel heb je voor deze handeling dus niet nodig en kun je bij het instappen gewoon in je zak houden. De i40 begroet de sleuteldrager met een wat fout klinkend muziekje, één van de laatste Koreaanse details waarschijnlijk.

Bij het starten is het meteen duidelijk dat we in een dieselvariant zitten. De overbekende brom is goed te horen. Met name binnen de bebouwde kom is dit geluid rijkelijk aanwezig, iets meer isolatie had dus geen kwaad gekund. De bebouwde kom is sowieso niet het favoriete terrein van onze i40. De 116 pk van de 1,7-liter motor heeft wat moeite om de grote wagen van z’n plek te krijgen. Maar dat is de prijs die je betaalt voor de twintig procent bijtelling.

Op de snelweg is de motor echter wel in z’n element. Wanneer je 120 kilometer per uur rijdt in de zesde versnelling is de aandrijflijn een stuk stiller. Bovendien is er nog genoeg kracht over en maakt de motor maar weinig toeren.

Waar de i40 zeker in uitblinkt is de wegligging. De auto ligt erg strak op de weg en voelt zeer betrouwbaar aan in bochten. Ook het onderstel is mooi in balans: de vering is niet zo hard dat je elke hobbel voelt, maar zeker ook niet te zacht. Het sturen had nog wel wat directer gekund, maar ook hier heeft Hyundai een flinke vooruitgang geboekt.

Conclusie

Hyundai is er zeker in geslaagd van de i40 een echte ‘veel voor weinig’-auto te maken zonder al te veel grote nadelen. De motor had wat stiller gekund en ook het materiaalgebruik is nog niet op premiumniveau, maar verder mankeert er weinig aan de i40. Van het ontwerp zal het hart van autoliefhebbers niet sneller gaan kloppen, maar de prijsbewuste leaserijder heeft met de i40 een complete en ruime gezinsauto voor de deur, waarmee je zakelijk uitstekend voor de dag kunt komen.

i40 koplampen

De golf van ledjes in de koplampen dient als dagrijverlichting.

Fotografie: Julian Huijbregts

afbeelding van steven
Door: Steven Vos

Steven Vos | Redacteur

Bekijk alle artikelen van Steven